රේල් පාර දිගේ (රොසැල්ල සිට ගලබඩ දක්වා) 03...

නයිට් මේල් එකේ හැටන් වලට ගොස් එතැන් සිට රොසැල්ලට පැමිණ  රොසැල්ල සිට පයින්ම ඉහල වටවලට ආව තැනින් තමා අපි අන්තිම පෝස්ට් එක නතර කලේ. එතැන් සිට ඉදිරියට ගමන ගැන කියන්නයි අද මේ සූදානම. 

ඉහල වටවලින් පිටත්වූ අප ඉන් පසුව එන්නේ වටවලටයි. වටවල යනු කලක් ලංකාවේ වැඩිම වර්ශාපතනයට ලක්වූ ප්‍රදේශයයි. පොඩ්ඩි හා ළිහිණිත් ඒ ගැන කමෙන්ට් වලින් අහලා තිබුනා. වාර්ෂික වර්ෂාපතනය මිලිමීටර් 5023.6 වන වටවල මේ වනවිට වැඩිම වර්ෂාපතන ලැයිස්තූවේ පසුවන්නේ සිව්වැනියට. දැන් ලංකාවේ වැඩිම වර්ශාපතනයට ලක්වන ප්‍රදේශය මාලිබොඩයි. සබරගමුව පළාතට අයත් මාලිබොඩ (වාර්ෂික වර්ශාපතනය මිලි මීටර් 5330) මධ්‍යම කඳුකරයෙන් ගිලිහුනු වැඩිම වැස්සේ අයිතිය ලබා ගනිද්දී වටවල සිව්වන ස්ථානයේ පසුවනවා. අප වටවලට ලඟාවන විට වේලාව උදේ 10.30ට පමණ වෙන්නට ඇති. අහසේ වළාකුළු පිරෙන්න ගත්තේ මේ වෙලාවේ. පරිසරයේ තරමක සීතලක් පැවතුනා. 

අප වටවලට පැමිණ ටිකවේලාවකින් කොළඹ සිට බදුල්ල බලා ධාවනය වන පොඩිමැණිකේ (පොඩ්ඩි) වටවලට ළඟාවුනා.

පොඩ්ඩි රැගෙන ආ මේ දුම්රිය එන්ජිම ඔයාලට මතකද.....

M6 කාන්ඩයට අයත් 786 දරණ මේ එන්ජිම තමා 2005 අප්‍රේල් මස 27 වෙනිදින යාංගල්මෝදර දුම්රිය හරස් මාර්ගයේදී පුද්ගලයින් 37 දෙනෙකුට පමණ මරු කැඳවමින් බස් රියක් හා ගැටුනේ. M6 කාණ්ඩයට අයත් දුම්රිය එන්ජින් තමා කොහොමත් උඩරට මාර්ගයේ සුපිරි වීරයන් වී ඇත්තේ. උඩරට මැණීකේ, පොඩිමැණිකේ හා රාත්‍රි තැපැල් දුම්රිය යන ප්‍රධාන දුම්රිය තුනටම බලය සපයන්නේ මේ වර්ගයේ එන්ජින්. 

වටවලදී දක්නට ලැබුන එක් වැදගත් දෙයක් තමා weighbridge එක. මෙය භාවිතා කරන්නේ භාන්ඩ ප්‍රවාහන ගැල් වල බර කිරීමට. ගැලෙහි බර කලින් දන්නා නිසා මුළු අගයෙන් එය අඩු කිරීමෙන් ඒවායෙන් ගනෙ ආ භාන්ඩ වල බර ලබාගැනීමට පුළුවන්.

මේ එහි පිටත භාන්ඩ ප්‍රවාහන මැදිරි (ගැල්) නවත්වන පාලම් කොටස....

මේ ඇතුලත ඇති තරාදි කොටස

1894 HODCSON AND STAD MANCHESTER ආයතනය නිපදවා ඇති මෙය කෞතුක වටිනාකමක් ඇති එකකි. එහෙත් දැන් නම් බොහෝදුරට විනාශ වී ඇත. 

මේ වටවල දුම්රිය ස්ථානයේ ඇති පැරණි ගල්අඟුරු කෝච්චි සඳහා ජලය සැපයූ ජල ටැංකියයි..

වටවලදී හමුවූ අපූරු යාළුවෝ දෙන්නෙක්. (ඡායාරූපය - /ගයන්ත)

වටවලින් පිටත්වූ අපි ගමන ආරම්භ කලේ හැකි ඉක්මනින් ගල්බොඩ දුම්රිය ස්ථානයට එන්න. ඒ සවස 2.50ට එහි ළඟාවන පොඩිමැණිකේ දුම්රියෙන් ආපසු එන්නයි. ටික වේලාවකින් වැසි අඳුර අඩුවී නැවත අව්ව වැටෙන්න ගත්තා. 

මේ කොළඹ සිට සැතපුම් 100 දැක්වෙන ස්ථානය.

ඔබට මතකද 1992 ජූනි මස 3 වෙනිදා වටවලදී සිදුවූ නාය යෑම. කොළඹ සිට 99 1/2 සැතපුම් කණුව ආසන්නයේ තමා මෙම නෑය යෑම සිදූවූයේ. අමතක අය අන්තර්ජාලයෙන් සොයාගත් මේ ඡායාරූපය බලන්න.

ඡායාරූපය අන්තර් ජාලයෙනි. අයිතිය නොදනී.

එදින මෙම අනතුරට ලක්වූයේ භාන්ඩ ප්‍රවාහනය කරමින් සිටි M6 කාණ්ඩයේ 790 එන්ජිමයි. මෙම නාය යෑමෙන් පසුව එම ස්ථානයෙන් නැවත රේල් පාර සැකසීමට හැකියාවක් ලැබුනේ නෑ. දැන් රේල් පාර ඇත්තේ ඊට තරමක් එපිටින්.

ඊතලයෙන් පෙනෙන්නේ නාය යෑමට ලක්වූ ස්ථානයයි. රතු කවයෙන් පෙන්වන්නේ පැරණි මාර්ගයේ පැවති මාර්ග සලකුණක්. 

මේ රූපයෙන් පෙන්වන්නේ පැරණි මාර්ගය හා දැන් මාර්ගයයි. රතු පාටින් නව මාර්ගත් නිල් පාටින් පැරණි මාර්ගයත් පෙන්වනවා. මාර්ග සලකුණත් ඇතුලත්...

රූපය විශාල කර බලන්න. අපේ කණ්ඩායම සිටින දෙපසින් එහි තිබූ පාලමේ ආධාරක පවා තවම දක්නට ලැබෙනවා.

එම ස්ථානයේ වර්ථමාන තත්වයයි මේ. රතු පැහැ ඊතලයෙන් පෙන්වා ඇත්තේ කන්දේ නාය ගිය කොටසක්. පන්සලට පසුපසින් පැරණි රේල්පාරේ දුරකථන කණු පේනවා.

99 1/2 සැතපුම් කණුව තවමත් පිහිටා ඇත්තේ පැරණි පිහිටුමේමයි. 

මෙම ස්ථානය පසු කර ටික දුරක් ගිය විට පීලි පැන පාරෙන් ඉවතට ගොස් භාවිතයෙන් අයින කළ දුම්රිය භාන්ඩ ප්‍රවාහන ගැල් හා කොටස් දක්නට ලැබෙනවා. එම ස්ථානයේදී පහලට එන තවත් හිතවතියක් අපට හමුවුනා. මෙයා තමා ලංකාවේ දුම්රිය මගේ ගමන් කරන පැරණිම මැණිකේ. එනම් බදුල්ල සිට කොළඹ බලා එන උඩරට මැණිකේ දුම්රිය. උඩරටමැණිකේ මෙම ස්ථානයට එන විට වේලාව උදේ 11.40ට පමණ වෙන්න ඇති. පින්තූරයේ පසෙකින් අතහැර දැමූ භාන්ඩප්‍රවාහන ගැලක් දක්නට ලැබෙනවා. මෙම පිංතූරය මා කැමරාවේ සටහන් කරගත්තේ අනෙක් පස ඇති මෙවැනිම ගැලක් මත සිටගෙනයි. එය ඇතිතේ උඩුකුරුව පෙරලී බෑවුමට ඇලවීගෙනයි. 

CLASS M6-787 එන්ජිම උඩරට මැණිකේ රැගෙන පහලට ගියපසු අපිත් ඒ පසුපසින්ම වගේ පහලට යන්න පටන් ගත්තා. ඉන්පසුව පාර වැටී ඇතිතේ වනාන්තරයක් බඳු පෙදෙසක් හරහා. මේ නිසා එම ප්‍රදේශය සිසිල්. තැන් තැන් වල කුඩා දියපහර දක්නට ලැබෙනවා. උල්පත් වලින් ඉතාම පිරිසිදු ජලය වෑස්සෙනවා. එම සිසිල් දිය පහරින් මුහුණ අත්පා සෝදාගෙන ඉන් ජලය ටිකක් පානය කළ පසු ගමනේ වෙහෙස නිවියන්නේ නොදැනීමයි. එම වනගත පෙදෙස පසුකළාම තණකොළ වැවුන දෙපස ෆයිනස් වැනි ශාක සහිත ප්‍රදේශයකට ප්‍රවේශ වෙනවා. මෙම පෙදෙසේදී දැඩි හිරුරැස් අපිට තරමක පීඩාකාරී වුවත් අප දිගටම පහලට ආවා. කොළඹ සිට නානුඔය බලා දිවෙන සීඝ්‍රගාමී නගරාන්තර දුම්රිය (දැන් එය බදුල්ල බලා දිගු කර ඇත) අපට හමුවූයේ දහවල් 12.51ට පමණ. අප ඡායාරූප ගන්නවා දුටු එහි රියදුරන් ප්‍රධාන පහන් දල්වා අපට හොඳ දරුශනයක් ලබා දුන්නා.

මෙය අප පසු කර ගියපසු නැවත අපට දුම්රියක් හමුවන්නේ සවස 1.41ට පමණ. ඒ දෙකිඳ ආසන්නයේදී. එය සාමාන්‍ය කාලසටහනේ නැති විශේෂ දුම්රියක් විය යුතුයි. අප දෙකිඳ දුම්රිය නැවතුමට ලඟවන විට වේලාව සවස 1.45 පමණ වන්නට ඇති. කුඩා දුම්රිය නැවතුමක් වන මෙහි කිසිවෙකු සේවය නොකරන අතර නවත්වන්නේ ප්‍රාදේශිය වශයෙන් ධාවනය වන කෙටි දුම්රීය කීපයක් පමණයි. අවට වැසියන්ගේ පහසුව සඳහායි මෙය පිහිටුවා ඇත්තේ. 

දෙකිඳ පසුකර අප ගල්බඩ සීමාවට ලඟාවුනා. කොළඹ සිට සැතපුම් 95 1/2 දී අපට හමුවුනේ කොළඹ සිට බදුල්ල බලා යන උඩරට මැණකේ දුම්රියයි. මා මෙම ගමන පුරා ගත් පින්තූර අතරින් ලස්සනම එකක් වන්නේ මේ පින්තූරයයි. M6-788 එන්ජිම Intercity Express වර්ණයෙන් වර්ණ ගන්වා ඇති නිසාම හරිම ලස්සනට පෙනුනා. 

මෙම ස්ථානය පසුකර සැතපුම් 1/4 ක් පමණ ගිය පසු අප ගල්බඩට ලඟවුනා. ගල්බඩට ලඟාවන විට වේලව සවස 2.30ට පමණ වෙන්නට ඇත. ඒ වනවිට අප දැඩි වෙහෙසට පත්වී සිටියේ. අප පැමිණ විනාඩි 20කින් පමණ අප ආපසු එන්නට බලාපොරොත්තු වූ පොඩිමැණිකේ දුම්රිය ගල්බඩට ලඟාවුනා. සමහර සිදුවිම් වන්නේ දෛවොපගත ලෙසින්. මේ එවැන්නත්. අපට පහලට එන්න පොඩ්ඩිට බලය ලබා දුන්නේ අප රැගෙන පෙරදින රැයේ තැපැල් දුම්රිය ඇදගෙන ගිය M6 -792 එන්ජිමමයි.

වඩේ කමින් තව බිස්කට් පාන් ආදිය කමින් ආ අපේ පිරිස වැඩි වෙලාවක් යන්න කලින් නින්දට වැටුනේ වෙහෙස නිසාම වෙන්ට ඇති.

තවත් රසබර රේල් චාරිකාවක මතක සිතේ රඳවාගෙන මා පේරාදෙණියෙන් බැස ගෙදර ආවා. මෙවැනි චාරිකාවකින් ලැබෙන අත්දෑකීම්, විනෝදය වගේම අපේ රටේ දේශගුණ තත්ව මිනිසුන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් ආදී බෝහෝ දේ දැනගන්න පුළුවන්. අවසාන වශයෙන් මට කියන්න ඇත්තේ මෙවන් චාරිකා යන එක හොඳයි. හැබැයි මෙවන් ගමනක් යන විට තමන්ගේ වගේම තමන් සමග යන සගයින්ගේ ආරක‍්ෂාව ගැනත් සැලකිලිමත් වන්න. එමෙන්ම එමෙන්ම මෙම රේල්පාරවල් දුම්රිය ඇත්තේ රටේ ජනතාව වෙනුවෙන්. ඒනිසා ඒවා ආරක‍්ෂා කරන්නත් සැලකිලිමත් වන්න. එමෙන්ම සංචාරය කරන පරිසරයේ පැවැත්ම ගැනත් සැලකිලිමත් වන්න. ඔබේ අපද්‍රව්‍ය නිසා පරිසරය වැනසෙන්න දෙන්න එපා. දුම්රිය මාර්ගයේ ගමන්කිරීම තහනම්. එහෙම නීතියක් ඇත්තේ යන අයගේ ආරක්ෂාව මෙන්ම එම දෙපල වල ආරක්ෂාව වෙනුවෙන්. ඒනිසා එම ආයතනයේ අයට අපහසුතාවයක් ඇති නොවන්නත් මෙහෙම ගමනක් යනවානම් වගබලාගන්න එක අත්‍යාවශ්‍ය කරුණක්.

මෙන්න ගිය අපේ කණ්ඩායම. (පින්තූරය ගයන්ත)

එහෙමනම් තවත් මෙවන් චාරිකාවක තොරතුරු දිනෙක රැගෙන එන්නම්. ඒ අතරතුර පැරණි පුරුදු ආකාරයේ පෝස්ට් ලියන්නත් ඕනි. ගිහින් එන්නම්...

සුභ දවසක්....!!!!

රේල් පාර දිගේ (රොසැල්ල සිට ගලබඩ දක්වා) 02.....

අපි කලින් පෝස්ට් එකෙන් කතා කලේ රොසැල්ල සිට ගලබඩට යන චාරිකාවේ ආරම්භයයි. අද කතාකරන්න යන්නේ එතැන් සිට ඉදිරියට ගමනයි. රොසැල්ල Derailment එක පසු කරන විට හමුවන්නේ මා කලින් සඳහන් කළ S හැඩය ඇති ද්විත්ව වංගුවයි. මෙය කලකට ඉහත නෑය යෑමකට ලක්වූ තැනක්ලු. 

අප පින්තූර ගන්න තැන් කීපයකට එකතු උනා. මම සිටියේ පහල රූපයේ ඇති කඳු ගැටය මත. ඔය දුරකථන සංඥා කණුව අසල අපි ඉන්නවා යන්තමින් පේනවා ඇති. මේ පින්තූරේ නම් ගත්තේ අපේ ගයන්ත සමරදිවාකර මල්ලි.

මෙම ස්ථානයට S අකුරේ පහල කොටස හොඳින් දර්ශනය වෙනවා. ඉහල කොටස ගස් වලින් හා කැලෑවට වැහිලා තිබෙන්නේ. මේ එම වංගුවෙන් කොටසක් පෙනෙනා පිංතූර දෙකක්.

මේ එම වංගුවේ දුම්රියක් ගමන් ගන්නා ආකාරය.

මේ දුම්රිය රොසැල්ලට ළඟාවූ පසුව එහි නවතා තිබූ දුම්රිය මහනුවරට යන්න මෙම ස්ථානය පසුකර ගියා. ඉන් පසු අප පහලට පැමිණ ගමන ආරම්භ කලා. මෙම ස්ථානයට කොළඹ සිට ඇති දුර සැතපුම් 103 1/4කි. මෙතනින් පිටත්වූ අපට යාමට ඇත්තේ ඉහල වටවල උප දුම්රිය ස්ථානයටයි. මෙම දුම්රිය මග වැටී ඇත්තේ මනරම් කඳුවැටි තේ වතු, දිය ඇලි හා කුඩා ජල පහරින් හෙබි ජනගහනය තරමක් අඩු ප්‍රදේශ හරහායි. මේ අවට කුඩා නගර හා ගම් ගණනාවක් ඇත. තරමක් දුරින් ගිනිගත්හේන හැටන් මාර්ගය වැටී ඇත. 

උදේ පින්නෙත් තෙතබරිතවූ දුම්රිය මග අපට පෙනුනේ මෙහෙමයි.

මේ තෙත් සිල්පර මතින් ගමන් කීරීම තරමක් අපහසුයි. කෝච්චි වලින් නිතරම සිල්පර මතට වැටෙන තෙල් හා ලිහිසි ද්‍රව්‍ය මතට පින්න වැටුනාම ග්‍රීස් ගහේ යනවා මෙන් ලෙස්සනවා. ලෙස්සා ගොස් යකඩ පීලි වල වැදුනොත් අනතුරක් වන්නත් ඉඩකඩ තිබෙනවා. එහෙත් අවට ලස්සන හා සෞම්‍ය දේශගුණය නිසා ඒ අවදානම් බව සියල්ල අමතක වෙනවා.

මේ ලස්සනට පිපුන මලක්...

කඳු අතරින් නිල්වන් අහසේ අසිරිය....

කන්ද මුදුනේ කවුදෝ ඉන්නවා වගෙයි.....

මග දෙපස ඇති තේ වතු..

මේ සුන්දර පරිසරය මැදින් පහලට ගමන් ගන්නා අයෙකුට හමුවන ඊළඟ දුම්රිය නැවතුම ඉහළ වටවලයි. වටවලට පසුව පිහිටා ඇති ඉහළ වටවල නුවරඑළිය දිස්ත්‍රික්කයේ කෙළවරකට වන්නට පිහිටා තිබෙනවා. මෙහි දේශගුණය නුවර හා නුවරඑළියට අතරමැදි ස්වභාවයක් ගන්නවා. මේ අවට බහුලව තේ වගාව සිදුවන අතර වතුනිවාස තැන තැන දක්නට ලැබෙනවා. බහළ වටවල පිහිටා ඇත්තේ මුහුදු මට්ටමේ සිට මීටර් 1100ක් පමණ උසකින්. 

ඉහළ වටවල යනු උප දුම්රිය ස්ථානයක්. මෙහි සිදුවන්නේ දුම්රිය ටිකට් නිකුත් කිරීම පමණයි. දුම්රිය දෙකක් මාරු වීමක් හෝ ටැබ්ලට් දීමක් මෙහි සිදුවන්නේ නෑ. එමෙන්ම සිඝ්‍රගාමි දුම්රිය මෙහි නවත්වන්නේ නෑ. වෙහෙසට පත්ව සිටි අපි දුම්රිය ස්ථානය අසල කඩයකින් තේ බොන්නත් අමතක කලේ නෑ. ටික වොලවක් විනෝද වෙමින් විවේක ගන්නා අතරම කට්ටිය ෆොටෝ ගන්නත් අමතක කලේ නෑ. 

ඉහලවටවල දුම්රිය නවත්වන්නේ මේ කාල සටහන අනුවයි..

උනුසුම් තේ කෝප්පයෙන් ප්‍රාණවත් වූ අපි අපේ ඊළඟ නැවතුම වන වටවල බලා පිටත් වුනා. වටවල හා ඉහල වලවල අතර තරමක් ජනාකීර්ණයි. පෙර තරම්ම පරිසරයේ පාළු පවක් නෑ. තේවතු හා වතු නිවාස මෙන්ම සාමාන්‍ය නිවාසද දක්නට ලැබෙන අතර රේල් පාරේ යන විටත් නිතරම ප්‍රදේශ වාසීන් හමුවෙනවා. 

අතරමගදී හමුවූ මල්කඩාගෙන යන ළමුන් පිරිසක්..

ඈතින් පෙනෙන තේ කර්මාන්ත ශාලාවක්..

අපිට මීළඟට යන්නට ඇත්තේ වටවලටයි. ඒ විස්තරය මීළඟ ලිපියෙන් අරන් එන්නම්...

එහෙනම් දැන් ගිහින් එන්නම්...

සැමට සුභ දවසක් හා සුභ සති අන්තයක්...!!!!

රේල් පාර දිගේ (රොසැල්ල සිට ගලබඩ දක්වා) 01...

ගිය අවුරුද්දේ කෝච්චි පාරේ ඇවිදින්න ගිය කතාව මතක ඇති නේද. ඊට පස්සේ නම් ආයෙම එහෙම ගමනක් යන්නම වෙලාවක් ලැබුනේ නෑ. ඒ වගේම මේ පැත්තේ පෝස්ට් එකක් දාන්නත් සිතුනේ නෑ. ලියන්න දෙයක් හිතෙන්නේ නැතිනම් ඔනිවාට එපාවට ලියනවාට වඩා නොලියාම ඉන්න එක හොඳයි කියා සිතුන නිසාම කිසිවක් බ්ලොග් එකේ ලීවේ නෑ. එහෙත් ආයෙම ලියන්න තරම් හේතුවක් ලැබුනා. ආයෙම රේල් චාරිකාවකට අපි එකතු උනා. 

මෙවර චාරිකාව සඳහා අපි යොදාගත්තේ රොසැල්ල සිට කලින් චාරිකාව අවසන් කල ගල්බොඩ දක්වා. ඇවිදින්න ඇති මුළු දුර ප්‍රමාණය ආසන්න වශයෙන් කිලෝමීටර් 15ක් පමණ. ඒ ගියවර ගමන්කළ දුර ප්‍රමාණය මෙන් තුන් ගුණයක් පමණ. මේ සඳහා ගතවේ යැයි අපි උපකල්පනය කල කාලය පැය 6 - 7 පමණ. කොළඹ හා දුර පළාත්වලින් කීප දෙනෙක් පැමිණෙන නිසා ආපසු එන්න සැලසුම් කලේ සවස 2.50ට ගල්බොඩින් පටත්වන පොඩිමැණිකේ සිඝ්‍රගාමී දුම්රියෙන්. එනිසාම උදේ පාන්දරින් රොසැල්ලෙන් පිටත්වීමට සිදුවෙනවා. 

ඒ අනුව අපි ගමන යන්න යොදාගත්තේ රාත්‍රි 8.00ට කොළඹින් පිටත්වන රාත්‍රි තැපැල් දුම්රියයි. කොටසක් කොළඹින් චාරිකාවට එකතුවූ අතර මා එකතු වන්න නියමිතව තිබුනේ පේරාදෙණිය හන්දියෙන්. මෙය පේරාදෙණියට ළඟා වීමට නියමිත රාත්‍රි 10.52යි. මා 10.30ට පමණ එහි ළඟා වුවත් දුම්රිය පැමිණියේ පැයක පමණ ප්‍රමාදයකින්. රාත්‍රි තැපැල් දුම්රිය අධික තදබදයක් සහිත එකක්. එහෙත් මිතුරු පිරිසක් කොළඹින් පැමිණි නිසා මට ඉඩකඩ තිබුනා. 

ගම්පොළ සිට ඇති අධික ආනතියක් සහිත කන්ද නිසාම වැඩි මැදිරි සංඛ්‍යාවක් සහිත මෙම දුම්රියට පසුපසින් අමතර එන්ජිමක සහාය ලබා දෙනවා. එම එන්ජිම සවිකිරීමෙන් පසුව කන්දේ වුවද අපහසුවකින් තොරවම ගමන් කරනවා. මේ අතර නාවලපිටියේදී දුම්රියේ කාර්ය මණ්ඩලය මාරු වෙනවා. ඉන්පසුව පැමිණි රියදුරන් සිදුවූ ප්‍රමාදය ආවරණය කරමින් ඉක්මනින් ගමන්කලා. මෙම දුම්රිය වටවල දුම්රිය ස්ථානයෙන් පසුව නතර කරන්නේ හැටන් දුම්රිය ස්ථානයේ. මේ නිසා අපේ ගමනාන්තය වූයේ හැටන් දුම්රිය ස්ථානයයි. අප පාන්දර 2.30ට පමණ එහි ළඟාවුනා. 

අන්තර් ජාලයෙනි

මෙයා තමයි අපිව හැටන් වලදී පිළිගත්තේ. මෙයාගේ යාළුවා අපිත් එක්ක නගරයේ ඇවිදින්නත් ආවා. 

හැටන් වලින් තේ බොන්න අපිට ගතවූයේ පැයකුත් විනාඩි 30ක පමණ සුළු කාලයක්. නගරයේ පිහිට ආපනශාලාවේ සේවකයින් ඒ තරම් ඉක්මන්. කෙසේ හෝ පාන්දර 5.10ට හැටන් වලින් පටත්වන දුම්රිය සඳහා අපිට යන්තමින් 5.05ට ස්ටේශන් එකට එන් පුළුවන් කම ලැබුනා. එහි නැගී අප ළඟා වූයේ රොසැල්ලටයි.

රොසැල්ලට පැමිණි කෝච්චි පිස්සෝ.

අප එහි ළඟාවන විට වේලාව පාන්දර 5.26යි. තවම එළිය වැටී නැති අතර අධික ශීතලක් සමග මීදුම හා පින්නෙන් පරිසරයම වැසී ගිහින්. අප සමග ගිය දුම්රිය ස්ථානාධිපතිවරයෙතු වන රසික නිසා රොසැල්ලේ දුම්රිය ස්ථානාධීපති වරයා අපට සුහදව පිළිගත්තා. ඔහුගේ නවාතැනින් අවශ්‍යතා ඉටුකරගෙන ඇඳුම් මාරු කරගෙන උදේ කෑමට අප රැගෙන ගිය පාන් සකස් කරගත්තා. මේ වන විට එළිය වැටී තිබුනා. මෙම දුම්රිය ස්ථානයට විදුලිය සැපයෙන්නේ ඒ අසලම පහලින් ඇති කුඩා විදුලි බලාගාරයකින්.

රොසැල්ල දුම්රිය ස්ථානයට විදුලිය සපයන බලාගාරය

රොසැල්ල පිහිටා ඇත්තේ මුහුදු මට්ටමේ සිට මීටර් 1130ක් උසින්. මේ නිසාම වැඩි සීතලක් පවතිනවා. කොළඹ සිට රොසැල්ලට ඇති දුර කිලෝමීටර් 168. බදුල්ලේ සිට එනවානම් කිලෝමීටර් 124ක් දුර ගෙවා එන්න වෙනවා.

රොසැල්ල යනු කඳුකරයේ ඇති සිසිල් තෙත් ප්‍රදේශයක්. ඉතා අලංකාර පරිසරයකින් හෙබි මෙහි මල් වර්ග රැසක් දක්නට ලැබෙනවා. පිරිසිදු ජලය ඇති පමණ ඇති අතර මිහිරි රසයක් සහිතයි. රොසැල්ල තේ වතුයාය නිසා මෙයට රොසැල්ල යන නම ලැබී ඇති බවයි පැවසෙන්නේ. මේ අවට ඇති වැදගත් ස්ථාන නම්.

• තේ වතු යායන්.
• දිය ඇලි
• විදුලි බලාගාර ආසන්න වීම
• බින් ඔය හා කුඩා ඔයට ආසන්න වීම

මෙම ප්‍රදේශය A7 (හැටන් සිට ඉහල වටවල දක්වා ඇත) මාර්ගයට ආසන්නව ඇත.

මෙම දුම්රිය ස්ථානය පිහිටා ඇත්තේ S අකුරේ හැඩය ගත් සීඝ්‍ර වංගුවක අවසානයේය. 

රූපය ගුගල් මැප් වලින් ගෙන සකස් කරන ලද්දකි.

ඉහත රූපයෙන් පෙනෙන ආකාරයටම මෙම දුම්රිය නැවතුම S හැඩති වංගුවක අවසානයේ පිහිටීම හා වැඩි ආනතියක් සහිත වීම නිසා අනතුරක් සිදුවන්න ඇති ඉඩකඩ ඉතා වැඩියි. ඒ නිසාම මෙහි වැඩි ආරක්‍ෂාව සඳහා Train Indicator Bars සවි කර තිබෙනවා.

Train Indicator Bar

මොනවාද මේ Train Indicator Bar කියන්නේ. එහි ක්‍රියාකාරිත්වය සරලව විමසා බලමු. 

මේවා සමාන්තර රේල්පීලි දෙක මට පිහිටා ඇති රූපයේ ආකර යකඩ පටියකි. ඒ මතට දුම්රියක් පැමිණි පසු නැවත එසවිය නොහැක. එවිට සඥා පද්ධතිය අගුලු වැටෙයි. මේ හේතුවෙන් එම තීරුවේ දුම්රියක් ධාවනය වීමෙන් සිදුවන අනතුර වලක්වා ගත හැකි වෙයි. කලකට ඉහත මේ S හැඩති වංගුව නිසා අමතර තීරුවට (Loop) පහල සිට එන දුම්රියක් එක්වරම ඇතුල් කිරීමට නොහැකිලු. ඒ නිසා කරන්නේ ප්‍රධාන තීරුවේ ධාවනය කර අමතර තීරුවට පසුපසට ගැනීමලු. එහෙත් දැන් එය වෙනස් කර ඇති නිසා එක්වරම එම තීරුවට ගන්න හැකියාව ඇත.

උදේ 7.00ට පමණ අපි රොසැල්ල දුම්රිය පොලෙන් සමු අරන් අපේ ගමන ආරම්භ කලා. ඒ වන විට මීදුම අඩුව ගොසින් ඉර පායන්න පටන් අරන් තිබුනා. මීදුම් අතරින් කඳු මුදුන් සිපගන්නා හිරු රැස් මනරම් දසුනක් මවන අතර රෑ පින්නෙත් තෙතබරිත වූ තබන තබන අඩියක් පාසා ලිස්සා යන සිල්පර මතින් අපේ ගමන පහලට යෙදුනා.  ගමනේ මුලින්ම හමුවුනේ දුම්රිය පීලි පැන්නුමක්. තිරිංග නැතිව තවත්වාගන්න බැරිව එන දුම්රියක් පීලි පන්නා විනාශය අඩුකරන්න මෙවැනි පීලි පැන්නුම් යොදාගන්නවා. ඔබට මතක ඇති මීට පෙර ගල්බඩ අසල මෙවැන්නක් මම සඳහන් කලා.

මේ රොසැල්ල Derailment එක.

මෙතනින් ඉදිරියට යන විට හමුවන්නේ මුලින් සඳහන් කළ S හැඩැති වංගුවයි. පිංතූර සකසමින් ගමනේදී ගත් පින්තූර ලොකු එකතුවකින් වඩා සුදුසු පින්තූරය සොයමින් මෙවන් ලිපි ලියන එක එතරම් පහසු නෑ. ඒනිසාත් කියවන ඔබට වැය කරන්න කාලය සීමිත නිසාත් මේ ලිපිය කොටස් කර ලියනවා. අදට මෙතනින් නවතින අතර මීළඟ කොටස සමග ඉදිරියට යමු.

සුභ දවසක් වේවා....!!!

රේල් පාරේ කිලෝමීටර් 5.55 ක්.........

මාසෙන් දවස් 9 ක්ම ගෙවී අවසන්....

ඒත් ආව සැමටම සුබ අලුත් අවුරුද්දක් වේවා කියා සුබ පතනවා ඔන්න. සෑහෙන කාලෙකින් බ්ලොග් එක පැත්තේ ආවේ. ආවාමයි දැක්කේ මාස දෙකකින් පෝස්ට් එකක් දාලා නෑ කියා. සාමාන්‍යෙයන් නම් මට එහෙම ලේසියෙන් පෝස්ට් නොදැමෙන හේතුවක් තිබුනේ නෑ. මේ ලෙඩේ පටන් ගත්තේ 2011 ජූලි මාසය අවසානයත් සමගම. කලබල වෙන්න කාරියක් නෑ. ඒ මම ජූලි මාසයේ බස් රේඩියෝව එක්ක ස්ථිර සම්බන්ධයක් හදා ගත්තනේ. ඊට කලිනුත් ඒකේ හිටියා. ඔය පුළුවන් වෙලාවට ඇවිත් යනවා වගේ තමා. පසුව ඉතින් ඒකත් එක්ක කාර්යබහුල කම (ඕක මතයි ඉතින් ගැලවෙන්න තියන ලේසිම උත්තරේ) එක්ක ලියන එකත් අඩු උනා. ගුගල් මාමා බස් යහනවා කීවාම බස් වහන්න කලින් ඇති වෙන් බස් පැද්දා. කොහොම හරි අන්තිමට දන්නේම නැතිව බ්ලොග් එක ලියලාම නෑ මාස දෙකක්ම.

ආයෙම පටන් ගන්නේ කොතනින්ද කියා කල්පනා කරද්දී තමා මතක් උනේ අපි ගිය වර්ශ අවසාන රේල්වේ හයික් එක. අඟුරුනොකා කොළඹ දුවන යකඩ යකා ලියන කෝච්චි මල්ලි තමා ආරාධනා කලේ යමු අයියේ මේක කියා. කලින් වතාවක් එන්න කීවා. ඒත් එදින අත්‍යාවශ්‍ය රාජකාරියක් සඳහා සේවා ස්ථාකයට වාර්ථා කරන්න උන නිසා යන්න බැරිඋනා. ඔන්න යන්තම් මේ පාර නම් දෙසැම්බර් 31 වෙනිදා යන්න බාධාවක් තිබුනේ නෑ. ගමන ගියේ පාන්දර 5.55ට කොටුවෙන් පිටත්ව බදුල්ල බලා යන පොඩිමැණිකේ දුම්රියෙන්. කොටුව කීවාට මායි බනියයි නම් සෙට් උනේ පේරාදෙණිය හංදියෙන්....

කට්ටිය කෝච්චියේ ගියෙත් හරිම සතුටින්. පේනවානේ සංතෝසේ තරම....

පොඩිමැණිකේ ඇදන් ගියේ M6 එන්ජිමක්. බලන්නකෝ මේ තරම් සෙනගත් පටවක් කන්ද ඇදන් යන අපූරුව...

අවසානයේ අපි ඉඟුරුඔය දුම්රියපොලෙන් බැසගත්තා. මේ එම දුම්රිය පොලයි...

මුහුදු මට්ටමේ සිට මීටර් 676ක් උසින් පිහිටි ඉඟුරුඔය නාවලපිටියට පසුව හමුවන දුම්රියපොලයි. මෙතැන් සට තමා අපේ පයින් ගමන ඇරඹෙන්නේ. කට්ටයම රේල්පාර දිගේ ගල්බොඩ දෙසට යන්න පිටත් වන්නේ මෙම ස්ථානයෙන්.

සිල්පර මතින් මේ පීලි දෙක බදුල්ලටම යන බව නම් දන්නවා. පීලි දෙකේ පිළිසරණ අහිමි වූ කල ඈ කෙසේ මේ ගමන යන්නද.....

හොඳින් හිරු රැස් පතිතවී ඇති  රේල් පාර දිගේ ඉදිරියට ඇදෙන අපේ ගමන හරිම හෙමින් ගියේ. හැම දෙනාම වගේ කැමරා අටවන් නේ යන්නේ. ඒ නිසාම ෆොටෝ ගන්න ලොකු වෙලාවක් යනවා. මේ මාර්ගයේ දුම්රිය නැවතුම් පොලවල් (කෝච්චි හෝල්ට්- මේවා ස්ටේශන් නොවන අතර සිග්‍රගාමී දුම්රිය මේවායේ නවත්වන්නේ නෑ. නාවලපිටිය හැටන් වැනි කෙටිදුර දුම්රිය නවත්වන්න ඇති මේවා තේ වතු වල නමින්ම වගේ තමා ඇත්තේ.  මේ අවට වතු සේවකයින්ට තම ගමන් බිමන් සඳහා වැඩියෙන්ම යොදාගන්නේ දුම්රියයි) දෙකක් හමුවෙනවා. ඒවා අතරින් පළමුව හමු උනේ හඟරන් ඔය. බලන්න අපේ මිනිස්සු එහි නාම පුවරුව වනසා ඇති ආකාරය. 

දෙවැන්න පෙන්රෝස්..

පෙන්රෝස් වලදී අපිට අමුත්තෙක් හමු උනා. කවුද බලන්න මේ අමුත්තා. ඔයාලා අඳුනනවාද..

ඔව් අඳුනන්න බැරිඋන අයට කියන්නම් මෙයා තමා උඩරට මැණිකේ. මේ ලයින් එකේ මැණිකෙලා දෙන්නයි යන්නේ. එක්කෙනෙක් උඩරට මැණිකේ අනික් කෙනා පොඩිමැණිකේ (පොඩ්ඩි). මෙයා බදුල්ලේ සිට පල්ලම් බහින උඩරට මැණිකේ. මේ වනවිට අනික් උඩරට මැණීකේ කන්ද එනවා ඇති හති දාගෙන. බල සම්පන්න M6 කාණ්ඩයේ Thyssen Hanscel වර්ගයේ 783 දරණ එන්ජිම උඩරට මාර්ගයේ අති සාර්ථකම එන්ජින් කාණ්ඩයේ එකක්. මෙයා ආවේ තනියම නෙවෙයි. අකර්මන්‍ය වූ W3 කාණ්ඩයේ සගයෙක්ද ඇදගෙනමයි.

මෙන්න මං ආස කරන එන්ජින් අතරින් එකක්.. ඒ M6 783...

මේ අපේ ගමනේ එක් ඉලක්කයක්. 12 වෙනි බිංගෙය. මාර්ගයේ ඈතින් බිංගෙය පේනවා ඇති. මෙය දිගින් අඩි 434ක්. ඇතුලත අඳුරු නිසාම විදුලි ආලෝකයක් නැතිව යන්න අපහසුයි. එමෙන්ම සීතල හා තෙත් බව නිසා සිල්පර ලිස්සන සුළුයි. 

මෙම උමගින් පිටවූ සැනින් හමුවන්නේ පාලමක් සමගින් 13 වන උමගයි. එය දිගින් අඩි 323ක්. මෙය පෙර උමග තරම්ම අඳුරු නෑ. ආලෝකය හොඳින් ඇති දිනෙක කිසිදු එලියක් නොමැතිව ඒ තුලින් යන්න පුළුවන්. 12 වන බිංගෙයින් පිටවන අපි සැරසෙන්නේ අපේ සංචාරයේ ප්‍රධාන ඉලක්කය ගන්නයි. ඒ බණ්ඩාරවෙල දක්වා ධාවනය වන ඉන්ටර්සිටියේ පින්තූර ගන්නයි. මේ සඳහා අපි ලොකු කාලයක් 13වන උමං කට අසල රැඳී ඉන්න උනා. පිංතූරේ බැලුනාම කට්ටියට තේරෙන්න ඇති මං කොච්චර උඩක ඉන්න ඇතිද කියා. වැඩිය නෑ පැය 1 1/2ක් පමණ මෙම ස්ථානයේ ඉන්න උනා.

කොහොම උනත් පැයක් පමණ සිටි අපේ බලාපොරොත්තු බිඳ දමමින් උමං කටින් එලියට ආවේ මෙන්න මෙයා....

උත්සාහ වන්තයා ජයගන්නවාලුනේ. අවසානයේ අපේ ඉලක්කය මෙන්න එනවා උමං කටින්. බණ්ඩාරවෙල ඉන්ටර්සිටිය රැගෙන M6 786 එන්ජිම ආඩම්බරයෙන් ආවේ මෙහෙමයි.

මෙයා 13වන උමග තුල නොපෙනී ගියේ මේ අයුරින්...

දෙන්න ගත්තාම දෙවියෝ ඔලුවේ ගහලා දෙනවාලු. උමං දොර අසලට අපි එකතු උනේ සමූහ පින්තූරයක් ගන්නයි. ඒත් ඒ සමග ආ නලා හඬ කීවේ එයට ඉඩක් නෑ තවත් අය එනවා කියයි. අපි වහාම කැමරා අටවන් සැරසුනේ මේ එන අමුත්තා පිළි ගන්නයි. කණට පුරුදු නළා හඬක් හා එන්ජිමේ ශබ්දය අපි කීප දෙනෙක්ම හොඳින් අඳුනනවා කෝච්චිය උමගෙන් එලියට එන්නත් කලින්ම. පින්තූරේ බලලාම මෙයාව අඳුනගමු.

උඩරට මැණිකේ රැගෙන මේ ඇදෙන්නේ දැනට ලංකාවේ ධාවනය වන පැරණිම එමෙන්ම අති සාර්ථකම ඩීසල් ඉලෙක්ට්‍රික් එන්ජින් වර්ගය වන Class M2c වලට අයත් EMD G12 වර්ගයේ 626 දරණ එන්ජිමයි. මෙහි ඇති වැදගත්කම වන්නේ දැනට උඩරට මාර්ගයේ ධාවනය වන Class M2 එකම එන්ජිම මෙය වීමයි. මේවා පිළිබඳ වැඩි විස්තර ගෙහාන් මල්ලි (කෝච්චියා) ගේ බ්ලොග් එකෙන් බලන්න. වසර 50ක් පැරණි මෙම ඒන්ජින් මේ අයුරින් ධාවනය වීම අපේ දුම්රිය ඉතිහාසයේ වැදගත් අවස්ථාවක්. මගේ ප්‍රියතම එන්ජින් වර්ගය වන මේ වර්ගයේ එකක් මා ඡායාරූප ගත කළ ප්‍රථම අවස්ථාව මෙයයි.

උමං කටේ මුර කරුවා දැක තිබෙනවාද. මේ ඉන්නේ එයා තමා.....

මෙයින් පිටවන අපි ඉක්මනින් ගල්බොඩට ලඟා වන්නේ 2.50ට එහි ළඟාවන පොඩ්ඩි එක්ක ආපසු පල්ලම් බහින්නයි. අතර මග පින්තූරයක් දෙකක් බලාගෙනම යමු නේද.

ආ මග දෙස නැවත හැරී බලමුද.....

අතර මගදී ගමන හැර ගිය සගයෙක් දුම්රිය මග දෙස දුකින් බලා හිඳිනවා.......

De-railing ගැන අසා තිබෙනවාද. ඒ කියන්නේ බ්රේක් නැති කෝච්චියක් නවත්වන්න බැරි නම් කරන්නේ පීලි පන්නලා නවත්වන එකයි. ඒ සඳහා වෙනම තැන් තියනවා. මේ එවැනි තැනක්...

අන්තිමේ ඔන්න ගල්බොඩටත් ආවා. 

මේ අපි ආපසු ආවා කෝච්චිය නැවත පල්ලම් බහිමින්....

Class M6 එන්ජිම පොඩ්ඩි සමග ගල්බොඩට ළඟාවෙමින්.

මෙන්න මේ තරම් බරක් ඇදගෙන කොළඹට පොඩිමැණිකේ ඇදන් යන Class M6 794 එන්ජිම පේරාදෙණියට නැවත ළඟාවූ අවස්ථාව......

මේ අපේ කාණ්ඩය.

පිටුපසින් හිටගෙන සිටිනන්නේ ඉන්දරේ, සෝරෝ, ගයන්ත, බනියා, කණියා රේලිපීලි මත වාඩිවී ඉන්නේ මමයි ගෙහාන් මල්ලියි. එහෙම නම් අලුත් අවුරුද්දේ සැමට සුභ පතමින් මේ පෝස්ට් එක ඉවර කරන්නම්.

ගිහින් එන්න කලින් කියන්න පණිවිඩයක් තියනවා. අපි, පොඩ්ඩි, නීතා සමග මා එක්ව ලියන අලුත්ම බ්ලොග් එක සැඳෑ අඳුර අද සැඳෑ අඳුර වැටෙනා යාමයේ සයිබරයේ දිගහැරෙන බව දන්වන්නේ සතුටින්. එහෙනම් එන්න සැඳෑ අඳුරේ සැරි සරන්න අපිත් එක්කම.

එහෙනම් ගිහින් එන්නම්...

සැමට සුභ අලුත් අවුරුද්දක්....!!!!